Voor dit blog maak ik de keuze om een iets minder zwaar onderwerp te beschrijven, om je een blik te gunnen in mijn zijn. Hierin zit namelijk, als je het mij vraagt, een manifestatie van het onderliggende autisme. Hiermee heb ik voor mijzelf in dit thema een hoop vrede en is dit ook een van de positieve aspecten die ik ervaar. Namelijk, een verzameldrang.
Iedereen heeft wel op een bepaalde manier dat ze verzamelen, bij mij is dit niet minder. Als er dingen zijn die mijn interesse wekken, dan wil ik hier ook graag goed geïnformeerd over zijn, en dus ook zo veel mogelijk spullen tot mijn beschikking hebben.
Meestal vind je dit terug in de hobby’s, neem bijvoorbeeld Dungeons and Dragons. Dit wilde ik ooit gaan spelen en toen ik werd ik hier vriendelijk in meegenomen door een van onze vrienden. Deze woonden wat verder weg, en ik wilde het ook vaker kunnen spelen. Dus het eerste wat ik toen gedaan heb is alle basisboeken halen. Deze heb ik één voor één doorgelezen zodat ik zelf ook in staat zou zijn om als Dungeon Master te kunnen functioneren. (Dit is gelukt, en ik heb dat daarna ook veel gedaan.)
Vanaf dit moment ben ik toen eigenlijk elk bronboek gekocht wat echt toevoeging had aan de daadwerkelijke gameplay, zo staat er nu een hele plank van een Billie boekenkast vol met D&D boeken. Daarnaast ben ik toen ook voor de val gevallen van mini’s hebben om mee te spelen, maar die kun je ook zelf maken (dus er is ook een 3D printer…). En gezien er op meerdere plekken en/of settings gespeeld kan worden, zijn er ook meerdere DM-screens. Daarbij heb ik dan ook een hele verzameling aan digitaal materiaal aangelegd, hier zitten dan binnen een mappenstructuur dingen als maps, one-shots, characters, etc.
Dit is even een kleine blik op deze hobby, maar geeft hopelijk een beetje aan hoe ik uiteindelijk uitkom op behoorlijk wat spullen, en vooral ook dat het voor mijn hoofd allemaal overzichtelijk en duidelijk is. Er is een systeem, dat systeem moet het liefst gevolgd worden. En het moet ook zo compleet mogelijk zijn.
Wat zijn dan de dingen die ik als verzamelingen zou beschrijven in mijn huis? Deze lijst is niet allesomvattend maar geeft hopelijk wel een beeld van de verzamelingen. Zie ook voor een deel een overzicht in de verzamelingen van de website.
- Donald Duck Pockets (versie 3, met nog 2 missende van 360+),
- Garfield pockets (en losse uit de krant geknipte enveloppen vol),
- Dungeons & Dragons (source-boeken maar natuurlijk het liefst de speciale softcover edities, mini’s, dobbelstenen, DM-screens, Creature cards)
- Comics (Daredevil, Deadpool, TMNT, Umbrella Academy, Tomb Raider, Guardians of the Galaxy, etc. etc.)
- Boeken (Kinderboeken, series als Wetten van de magie, Brandon Sanderson, etc. etc.)
- Games (PS5, PS4, Xbox 360, WII, PS Vita consoles, en een hele verzameling aan games per console; Assassin’s Creed, Naughty Dog, Arkane Studios, Horizon, God of War, Spider-Man, etc.etc.)
- Series/Films (Blu-rays, DVD’s, harde schijven, ongeveer elke streaming dienst)
- Dinosaurussen (Boeken over paleontologie, beeldjes, series, boeken (Dinotopia), films, tatoeages)
- Longboards (ooit waren er 7 in huis, nu zijn er nog 3 compleet in elkaar en 2 losse decks.)
- Magic the Gathering (vele sets en een hele doos vol met losse kaarten.)
- Spelletjes (een kast vol met spelletjes, zoals Machi Koro, Carcassonne, Cards against Humanity, Triviant, etc.)
Wat mogelijk ook tegenstrijdig is (alleen niet in mijn hoofd) is dat ik verder iemand ben die niet tegen visuele clutter kan. Spullen horen een plek te hebben, en op die plek worden ze dan ook teruggelegd en verwacht. Dus ieder stukje van een verzameling heeft zijn plek en ligt bij elkaar, het liefste nog met een bepaalde structuur erin. Bijv. PS4 games bij elkaar, PS5 games bij elkaar, Xbox 360 games bij elkaar. Daarin weer op serie bij elkaar, elke serie op volgorde van uitbrengen. Dus ondanks de hoeveelheid interesses, heb ik ook gewoon lege planken in kasten, waar niet zomaar iets in wordt neergelegd. Totdat er weer een bestemming voor is gevonden. Mijn hoofd plaatst dus al deze verzamelingen in categorieën en voor mijzelf zit hier een goed te volgen logica in. Dit maakt ook dat als ik ernaar kijk, dit voor mij een mate van vrede geeft. Alles is op zijn plek, de spullen hebben waarde, dan ben ik blij om het terug te zien.
Het nadeel hiervan is dat ‘missende’ onderdelen ook extra duidelijk zijn. Van mij Donald Duck pockets mis ik er nog 2… Van mijn Asssassin’s Creed games mis ik er technisch gezien ook nog 1, ook al is het een remaster van één die ik al bezit. Dit gemis leidt soms tot onnodige uitgaven en een gevoel van iets missen of tekortkoming van mezelf. Meestal moet de interesse in de hobby dermate afnemen dat ik vrede kan hebben met de verzameling als een volledige representatie van mijn tijd ermee en niet iets wat ad invinitum moet worden bijgehouden. Dit heb ik bij de D&D boeken ervaren toen ze van 5e naar 5.5e gingen en ik op dat moment al minder actief speelde. Dan kan ik stoppen met verzamelen en mijn verzameling als compleet zien.
Daarnaast is er nog een categorie aan ‘verzamelen’ die eigenlijk alleen in mijn hoofd bestaat, en juist daar wordt dan ook vaak aan teruggedacht en bijgehouden hoe het ervoor staat. Dit is waar vooral series, films, muziek, luisterboeken leven. Dit consume je in principe en het is dus niet altijd een verzamel object, maar wel een verzameling aan ervaringen in mijn hoofd. Om het goed af te ronden, moet dit dus ook compleet worden gemaakt. Dat wil zeggen, alle afleveringen van een serie, of entrees in een film-reeks, zijn gekeken. Of een game is daadwerkelijk uitgespeeld (het liefst met 100% completion). Hier is het soms best lastig om dit allemaal in het mentale archief te houden. Iedereen weet dat je niet alles kunt kijken, niet alles kunt doen, niet alles kunt ervaren. Maar toch is dat wel de wens van mijn systeem om alles af te ronden en compleet te hebben. Zo weet ik op bijna ieder moment te vertellen welke spellen ik in mijn kast niet heb uitgespeeld (Horizon Forbidden West, Cyberpunk 2077, Ghost of Yotei, Wolverine, etc.etc.) en datzelfde geld voor series die ik nooit heb afgekeken, ergens zitten die nog vast in een werkgeheugen (Supernatural, The Boys, Paradise, Daredevil, Knight of the Seven Kingdoms, etc.) samen met een aparte categorie voor films (Crime 101, Avatar Fire & Ash, Emilia Perez, etc.).
Soms kan het heel vermoeiend zijn dat ik zonder iets te raadplegen deze informatie in mijn hoofd heb. Maar de informatie geeft mij altijd ook een positief gevoel om dat overzicht te houden. Het is dan wel lastig als je weet dat Westworld eigenlijk 5 seizoenen had moeten hebben, alleen HBO kiest ervoor om het 5e seizoen niet te maken…, dan heb je toch echt een gat in je verzameling wat niet compleet gemaakt kan worden.
De laatste verzamel-categorie is voor mij kennis, onderwerpen, data, etc. Hiervoor ben ik iemand die ook echt de Wikipedia’s in kan duiken om alles door te lezen en te doorgronden. (Wikipedia is het enige wat elk jaar op een donatie van mij kan rekenen.) Neem ter voorbeeld Supernatural, dan duik ik de serie in, kijk ik naar het aantal seizoenen, afleveringen, thema’s. Hoe is de ontwikkeling gelopen, waar was het, wie zijn de belangrijke acteurs en producers. Dan klik ik op Jensen Ackles, wat heeft hij verder allemaal gedaan (oh, the boys, natuurlijk vanwege Eric Kripke) en sla ik dat soort informatie voor mijzelf op. Dit is een voorbeeld vanuit series, maar dit is ook andere onderwerpen, boeken, bekende mensen, bekende principes, NFL teams, sporters, etc.
Zo structureer ik mijn interesses en de dingen waar ik passie voor heb in verzamelingen in mijn hoofd en heb ik een hoop hiervan beschikbaar in een relatief directe laag van mijn cognitieve kant. Tot zover mijn uiteenzetting van verzamelen als iemand die dit voor zichzelf als een belangrijk aspect van zijn persoonlijkheid ziet.
Tot de volgende vuilnisbak met bij elkaar gescharrelde lessen!
