Voor dit blog wil ik graag toelichten hoe ik tot de website ben gekomen en vooral ook het proces van wat voor mij het logo betekent.
Toen het idee begon te spelen en ik in mijn hoofd de naam ‘Wasbeer met een Masker’ vorm begon te geven. Zaten hier de aspecten in van het diertje wat mij persoonlijk aan het lachen maakt, ik word gewoon vrolijk van wasbeertjes (zoals sommige mensen dat hebben met otters of katten). Op Spotify het nummer van Jaxomy – ‘Pedro’, met de meme van het ronddraaiende baby wasbeertje brengt altijd een glimlach op mijn gezicht. Mijn instagram tijdlijn heeft ook wel door dat ik wasbeertjes leuk vind…
Maar de boodschap zat voor mijzelf meer verstopt in het Masker. In de mentale reis die ik zelf heb doorgemaakt. Ik begon al voor mijn formele diagnose tegen mensen te zeggen dat ik een masker opzet. In meerdere gesprekken heb ik wel gezegd; Als ik het kantoor kom binnenlopen en binnen de letterlijke muren van die context ben, dan voel ik het masker op zijn plek schieten. Dan kan ik een hele dag goed functioneren zoals van mij verwacht wordt en het personage werk-wasbeer perfect aanmeten. Maar zodra ik uit die context ben voelde ik het masker wegglijden en daarmee ook alsof de energie balkjes direct leeg liepen en in het rood terechtkwamen. Dat maakt dat ik in een echte dichotomie begon te leven, waarin ik goed functioneerde daar waar het moest, maar daarnaast eigenlijk steeds meer van mezelf vroeg en daarmee mijzelf begon kwijt te raken.
Zelfs terugkijkend naar diepere verleden, is dit iets wat ik bij mijzelf herken; ik heb me altijd gevormd naar de situatie. Na even observeren snap ik de verwachting en meet ik hierbij het functionele masker aan. De keerzijde hiervan is dat het daarna ook langzaam energie begon te vreten, en mijn echte ik vertroebelde in dit alles. Verwachtingen, verplichtingen, etc., bepaalde wie ik moest zijn. De persoon die daarnaast overbleef was gemiddeld genomen niet de persoon die ik diep van binnen was.
Met mijn recente formele diagnose van ASS (Autisme Spectrum Stoornis) is dit beter te begrijpen, gezien maskeren iets is wat voor veel mensen met autisme een belangrijk aspect is van hun dagelijks leven. Inmiddels heb ik bijna een jaar aan boeken en artikelen lezen over dit thema erbij en kan ik het veel beter een goede plek geven.
Het logo
Kijk nu naar het logo wat ik heb gemaakt (met behulp van wat AI verwerking) en hopelijk herken je hierin de aspecten die ik hierboven heb belicht. De rechterkant is de gemaskerde versie van de Wasbeer, netjes in de juiste kleding en op het masker een vriendelijke glimlach die maakt dat mensen graag met hem omgaan en dus ook professioneel gewerkt kan worden naar de verwachtingen. Daarnaast de linkerzijde, hier de wasbeer zoals hij meer is, in informele comfortabele kleding, een tatoeage met betekenis voor hem, en vooral ook een uitdrukking die weinig uitstraling heeft. Een traan over de wang representeert dan ook de diepe triestheid en depressiviteit die op dergelijke moment gevoeld wordt.
Daarmee ook de nuance dat het gezicht van de linkerhelft er meer natuurgetrouw uitziet dan een kaal masker met de juiste uitdrukking. Ook dit is bewust, want ondanks het masker is er altijd wat afstand tussen wasbeer en mensen, alsof er gevoeld wordt dat het nét niet echt is.
Wat voor mij overbleef was heel hard mijn best doen om mensen over mijzelf te vertellen, hier ook extreem eerlijk in te zijn om het juiste beeld maar te presenteren. Maar tegelijkertijd op een manier die niet rijmt met de natuurlijke instincten van mensen. Een hele depressieve boodschap hoort niet gebracht te worden met een glimlach, maar het masker forceert een glimlach omdat het van de situatie wordt gevraagd.
De website
Uiteindelijk met het verder uitwerken van het idee en hoe diep ik in kon gaan op de symboliek van een naam en een idee, was dit iets wat ik graag met de wereld wilde delen. Want mijn manier van communiceren in situaties waar een masker door het zenuwstelsel wordt opgezet maakt ook dat er miscommunicatie is. Dit is mijn poging om vanuit het comfort en de anonimiteit van een website de ongemaskerde versie te vertellen. Wanneer ik tijd heb gehad om alles te verwerken en hier op een passende manier mijn gevoelens bij te uiten. Hiervoor vind ik zelf een blog dan ook een juiste vorm van dit doen.
Maar ergens in mijn achterhoofd hoop ik dat het op een moment kan leiden tot meer. Het is namelijk een ruimte waar ik mezelf graag voor zou willen inzetten en de wereld met én zonder masker kan overbruggen.
De creatieve wasbeer
Qua ideeën zit het eigenlijk altijd wel goed, maar de vaardigheden om echt creatief te zijn heb ik nooit ontwikkeld. Een website is voornamelijk nog logica, dus dat is iets waarvan ik verwacht het goed te kunnen implementeren. Maar het maken van een logo is toch iets anders. Mijn hoofd wist exact wat ik wilde maken, maar mijn handen konden het niet realiseren. Toen heb ik voor mijzelf een eerste schets gemaakt en deze met behulp van CoPilot doorontwikkeld tot het logo. Aan het einde heb ik hier dan juist zelf weer met een fotobewerkingsprogramma de laatste dingen opgeschoond zodat het zo compleet mogelijk voldoet aan het idee wat ik in mijn hoofd had. Op deze manier had ik aan de voor en achterkant wel de regie over wat ik wilde bereiken, maar overkwam ik ook de tekortkoming van mijn vaardigheden.
Ter illustratie van het proces, zie onderstaande afbeeldingen reeks.
En nu zijn we hier:
Hiermee ben ik dan ook begonnen om voor mijzelf een thema aan te maken en een website te bouwen om de verhalen op kwijt te kunnen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een redelijke grijstinten-thema. Mijn wereld voelt simpelweg niet heel erg kleurrijk zonder de glazen van een masker, dus dit is eerlijker naar mezelf. Dit kan over de tijd veranderen, we zullen het zien. In ieder geval is het ook in lijn met de kleuren van een wasbeer, dus daar ben ik tevreden mee.
Voor nu is dat wat ik wil vertellen, volgende keer hoop ik weer meer op een specifiek thema in te kunnen gaan.
Tot de volgende vuilnisbak met bij elkaar gescharrelde lessen!